Muziek: P!NK, Willow Sage Hart – Cover Me In Sunshine (Official Video) PinkVEVO
12 feb. 2021
Foto’s: Eigen collectie 3 april Auditorium, Gelre ziekenhuis, Apeldoorn
Op donderdag 3 april heeft ons mooie en unieke boek;
Leiderschap voor Verpleegkundigen
eindelijk het levenslicht gezien.
Met een stralende lente zon en een helder blauwe lucht ging het boek officieel de wereld in.
Wat was het een mooie middag! Naast alle felicitaties en mooie woorden van heel veel mensen over het boek, waren er ook zeer inspirerende sprekers.
Verpleegkundigen met verschillende achtergronden en tegelijkertijd dezelfde passie, saamhorigheid en zorg voor elkaar, gaven ieder vanuit hun eigen expertise een waardevolle bijdrage.
Nineke van der Beek (Oncologie verpleegkundige, Dagvoorzitter, Chief storytelling) mocht het spits afbijten. En dat deed zij met verve allereerst door het voorlezen van het allesomvattende en prachtige gedicht van Toon Hermans:
‘Er moeten mensen zijn’.
Niets kan zo mooi de essentie van -Leiderschap voor Verpleegkundigen- weergeven als dit gedicht. Alsof het voor ons (de verpleegkundigen) is geschreven.
‘Bij dat soort mensen wil ik horen’.
Vervolgens vertelt Nineke een prachtig en oh zo herkenbaar verhaal over het nemen van persoonlijk leiderschap als verpleegkundige. In je leven als verpleegkundige neem je (on)bewust verschillende besluiten tot het tonen van leiderschap. Zo neemt Nineke ons mee in haar verhaal van Florence naar student Anna, zeer herkenbaar voor allemaal. Zijn wij niet allemaal een Anna geweest?
Florence Nightingale (12 mei 1820- *13 augustus 1910)
Nam al op jonge leeftijd haar besluit door als dochter van een Britse familie uit de upper-class (wat hoogst ongebruikelijk was voor een vrouw uit die maatschappelijke omgeving) te vertrekken naar de Krimoorlog om gewonden en zieken te verplegen.
Deed zij het direct allemaal perfect?
Nee!
Sterker nog in het begin ging het helemaal niet goed.
Zij kreeg veel feedback en als zij een beoordeling had gekregen, was het misschien wel een onvoldoende geworden.
Weerhield dat haar? en besloot zij terug te keren naar haar geriefelijke, veilige wereld in de Britse upper-class?
Nee!
Zij besloot zich verder te ontwikkelen als verpleegkundige. Zij groeide in het vak en zij bloeide voor haar zorgvragers, voor haar collega’s. Zij maakte van verplegen een professie, een beroepsgroep. Zij zorgde voor bestaansrecht van het vak.
Vanuit kennis, met de juiste vaardigheden maar het allerbelangrijkste met haar hart. Zij werd voor ons als verpleegkundige een rolmodel, een boegbeeld.
Verpleegkunde was haar passie. Het begon bij persoonlijk leiderschap.
Haar besluit!
Suzanne Verschueren (GGZ/HIC verpleegkundige, PHD student, hogeschooldocent) neemt het stokje van Nineke over.
Suzanne neemt ons mee naar de verschillende theoretische achtergronden van leiderschap en op haar eigen inspirerende wijze maakt zij de koppeling met het durven nemen van leiderschap.
Na deze invalshoek is het de beurt aan mij (Gerlien) om de ontstaansgeschiedenis van het boek te vertellen.
Deze presentatie is te beluisteren via onderstaande link:
Na mijn presentatie was er ruimte om in gesprek met de zaal te gaan. Mooie en waardevolle gesprekken over Leiderschap voor Verpleegkundigen.
Daarna was het moment om het eerste exemplaar uit te reiken door Inge, de uitgever aan de student die heeft meegewerkt aan een van de hoofdstukken van het boek; Amy van den Broek.
Het is officieel:
Leiderschap voor Verpleegkundigen is uit!
en te koop via onder andere:
Dankbaarheid
Uiteraard werd de middag afgesloten met woorden van dankbaarheid. Dankbaarheid die eigenlijk te groot is om in woorden te vatten. Dankbaarheid voor zovelen die hebben meegedacht en meegeleefd.
Dankbaarheid aan de praktijk voor het tot stand komen van het boek! De vele gesprekken, de mooie ontmoetingen en de waardige kwetsbaarheid die verpleegkundigen met mij hebben gedeeld. Onze dank gaat uit naar iedereen die een bijdrage heeft geleverd!
Dankbaarheid naar Inge Klinkers, Rivka Mooren en Chris van den Broek van Paerson Higher Education voor het vertrouwen, de begeleiding en alles wat jullie voor ons hebben gedaan.
Dankbaarheid aan de sprekers Nineke van den Beek, dank voor je mooie verhaal en je enthousiaste voorzitterschap, niemand kan dit beter!
Dankbaarheid aan Suzanne Verschueren voor je inspirerende presentatie over het durven nemen van leiderschap en voor je vakinhoudelijke beoordeling van het boek niemand kan theorie en praktijk zo goed bij elkaar brengen!
Dankbaarheid aan Anouk Blokhuis, voor je vakinhoudelijke beoordeling en alertheid rondom de praktijk van de verpleegkundige.
Persoonlijke noot
Zelf wil ik op mijn website nog wat mensen toevoegen die ik ongelofelijk dankbaar ben. Ik denk dat ik het best een klein wonder mag noemen dat ik überhaupt bij de boeklancering aanwezig kon zijn. En dat heb ik echt te danken aan alle zorgverleners en dat zijn er heel veel 😉 die ik het afgelopen jaar heb gezien en nog steeds zie.
Speciale dank aan het voltallige hematologische team Isala (Zwolle), zij hebben het mogelijk gemaakt dat ik deze dag kon meemaken. In het bijzonder Otto Visser die direct bereid was de gehele planning van -verzameling-oogsten-BEAM en stamceltransplantatie- om te gooien! Alle verpleegkundigen (van regie tot Verpleegkundig Specialisten) van de poli hematologie en de verpleegkundigen van afdeling 2.3 oncologie/hematologie dank voor het meedenken, soms meekijken en het sparren tijdens mijn redactierondes in jullie diensten. Dank voor jullie aanwezigheid tijdens al mijn facetten van ziekzijn (details volgen uiteraard nog in de verhalen van zorgverlener naar zorgvrager), jullie steun, jullie troost, jullie leiderschap en de goede zorgen in alle weken, dagen en uren die ik bij jullie heb gelegen.
Een plek waar je niet zelf voor kiest. Een plek waar je nooit hoopt te zijn. Maar als het dan toch echt moet, dan bij jullie. De allerbeste plek waar je liever niet wilt zijn.
Mijn dankbaarheid aan mijn achterban is oneindig groot! Het boek afronden in een tijd dat in mijn persoonlijk leven alles op zijn kop staat en niets meer zeker is, kan alleen met een hele sterke achterban.
Het afronden van het boek kenmerkt zich door mijn eigen veldwerk in de meest letterlijkste zin van het woord. Daar waar de strijd het hevigst is.
Mijn ziekte en het boek zullen daarom altijd een heel klein beetje met elkaar verbonden zijn.
Ik ben gezegend met een sterke, ongelofelijk lieve en trouwe achterban! Je hoeft elkaar niet dagelijks te zien of te spreken om te weten dat er verbinding is. In mijn leven heb ik mooie vriendschappen en contacten gekend. Zij kwamen en gingen, vaak niet met een andere reden dan het leven. Sommigen bleven. Veel van deze mensen kwamen in deze periode terug (soms na jaren niet of weinig contact). Een kaartje, een bezoekje, een kopje koffie of thee, een keer koken, mijn tuin opfleuren, de was in goede banen leiden of een keer stofzuigen, een bosje bloemen langsbrengen, meegaan naar de eindeloze rits afspraken, bloedprikken of een chemo, mij oppikken en naar het bospaviljoen rijden voor taart en wandelingen in het prachtige bos, achter de rolstoel naar de markt of een ijsje eten in de zon. Gewoon er zijn in welke vorm dan ook en laten weten dat de verbinding er is. Dat wij (mijn gezin en ik) niet alleen zijn. Wij voelen ons gedragen door al deze lieve mensen en gebaren. Ontroerd, verbaasd en ongelofelijk dankbaar voor al deze mensen. Mensen met een groot hart, mensen waarvan de verbinding zuiver en echt is.
Dank aan mijn collega’s voor alle vormen van steun, kaartjes, berichtjes, cadeautjes, bezoekjes of andere tekens van medeleven. Collega’s, oud collega’s, oud studiegenoten, contacten uit de praktijk, praktijkbegeleiders, studenten, oud studenten en kennissen.. Dankzij jullie niet aflatende belangstelling… zijn mijn dagen lichter!
Oneindige dankbaarheid aan mijn dochters Anne en Eva, mijn lieve vriend Michiel (die samen met mijn dochters zondermeer de grootste klappen heeft moeten opvangen), Francisca mijn bonusdochter en Vincent, mijn familie, ouders, in het bijzonder mijn zusje Tineke! Mijn zusje Annerieke en mijn broertje Arne-Dik en mijn lieve vriendinnen Gerwieke, Saskia, Hendriet, Marianne, Dianne, Bibi, Stanske, Suzanne, Marleen, Mirjam, Tineke, Janine, Sjoukje en Elizabeth.
Eindeloos is jullie luisterend oor, jullie steun, troost en hulp in alle vormen van liefde en vriendschap.
Bovenal! door jullie vertrouwen in mij, kreeg ik weer vertrouwen in mijzelf. Ik hou van jullie!